ای هدهد صبا به سبا می فرستمت

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

نویسندگان

ابر برچسبها

آمار وبلاگ







museum90

میوه ها و سبزیجاتی برای حفظ و افزایش سلامت کلیه‌ها

بهترین انتخاب‌های غذایی بر پایه گیاهان برای حفظ عملکرد کلیه‌ها از این قرارند:

فلفل قرمز: سرشار از ویتامین ب ۶، ویتامین آ، اسید فولیک و لیکوپن برای پاک کردن و تصفیه کردن کلیه‌ها است.

جعفری: به عنوان بهترین تمیز کننده کلیه شناخته شده است. جعفری منجر به افزایش حجم ادرار، دفع بیشتر سدیم و افزایش بازجذب پتاسیم می‌شود.

قاصدک: خاصیت ادرار آور دارد. قاصدک حاوی مقادیر قابل توجهی منیزیم، پتاسیم و دیگر املاح معدنی و ویتامین‌ها برای تقویت عملکرد کلیه و کاهش خطر ابتلا به تشکیل سنگ است.

خیار: مطالعات نشان داده که مصرف خیار به طور منظم، منجر به نظارت بر اسید اوریک بدن و در نتیجه جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه و سنگ مثانه می‌شود.

کرفس: منجر به ترویج عملکرد سالم و طبیعی کلیه‌ها با از بین بردن سموم بدن می‌شود.

گشنیز: باعث کاهش خطر تشکیل رسوب در کلیه‌ها می‌شود. گشنیز برای از بین بردن جیوه، که یک فلز سمی است و منجر به کاهش توانایی کلیه‌ها برای فیلتر کردن سموم و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های کلیوی می‌شود، مفید است.

انواع کلم: حاوی ترکیبات ویژه‌ای هستند که به کبد در خنثی سازی سموم کمک می‌کنند و بار سموم روی کلیه‌ها را نیز کاهش می‌دهند. کلم‌ها منبع غنی از ویتامین‌های ث، کا، اسید فولیک، و ویتامین ب ۶ هستند و آنهم برای حمایت از سلامت کلیه‌ها. فیبر موجود در گل کلم به جذب بهتر مواد مغذی کمک می‌کند و منجر به کهش مقادیر سمومی می‌شود که به طور معمول از طریق کلیه‌ها برای دفع پردازش می‌شود. 

سیر و پیاز: سبزیجات خانواده پیاز حاوی آلیسین هستند؛ ترکیب قدرتمندی که خواص ضد التهابی باورنکردنی دارد و به مبارزه با عفونت دستگاه ادراری می‌رود.

سیب: منبع عالی از فیبر است و منجر به خنثی شدن سموم دستگاه گوارش می‌شود و بار سمی روی کلیه‌ها را کاهش می‌دهد. سیب همچنین به کاهش کلسترول کمک می‌کند و با پاک کردن خون، اثرات مفید روی سیستم قلبی عروقی دارد و به کاهش التهاب کمک می‌کند.

توت‌ها: این میوه‌های خوشرنگ کلید سلامت کلیه‌ها هستند. انواع توت‌ها منجر به کاهش عفونت دستگاه ادراری می‌شوند و خاصیت ضد التهاب دارند.

منبع: سلامانه




museum90

فرمول طبیعی برای تقویت و کاهش درد استخوان‌ها و مفاصل

با نظارت بر رژیم غذایی می توان اطمینان حاصل کرد که مواد مغذی ضروری برای تقویت استخوان ها و مفاصل در اختیار بدن قرار می گیرند.

استخوان ها و مفاصل مسئولیت پشتیبانی از بدن را بر عهده دارند. آنها به یکدیگر متصل شده و حرکت را تسهیل می کنند. با این وجود، تنش و درد که به طور مرتب می توانند تکرار شوند، مشکلی شایع در رابطه با استخوان ها و مفاصل محسوب می شوند. در بیشتر مواقع، این شرایط به واسطه واکنشی التهابی که از سیستم ایمنی بدن ناشی می شود، شکل می گیرد.

فرمولی طبیعی برای تقویت و کاهش درد استخوان‌ها و مفاصل 

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "استپ تو هلث"، شکل گیری درد در استخوان ها و مفاصل می تواند ناشی از فرسایش آنها به واسطه افزایش سن باشد. اما بیماری یا آسیب دیدگی می توانند درد در استخوان ها و مفاصل را در افراد جوان نیز ایجاد کنند.

به هر دلیلی که شکل گرفته باشند، این قبیل دردها می توانند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی، به ویژه زمانی که فرد را از انجام وظایف روزانه زندگی خود ناتوان می سازند، تحت تاثیر قرار دهند.

خوشبختانه، با نظارت بر رژیم غذایی می توان اطمینان حاصل کرد که مواد مغذی ضروری برای تقویت استخوان ها و مفاصل در اختیار بدن قرار می گیرند. در ادامه قصد داریم یک نوشیدنی طبیعی که به تقویت استخوان ها و تسکین درد مفاصل کمک می کند را معرفی کنیم.

این نوشیدنی طبیعی که در واقع یک شیک محسوب می شود از شیر بادام، هویج، و زردچوبه تهیه می شود و یک روش درمانی قدیمی است که به واسطه ویژگی های ضد التهابی و ضد درد خود شناخته شده است.  

این نوشیدنی سرشار از آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی است. مصرف آن با التهاب و دردی که استخوان ها و مفاصل را تحت تاثیر قرار می دهند، مبارزه می کند. میزان قابل توجه کلسیم، ماده معدنی که به حفظ تراکم استخوانی در سطوح مطلوب کمک می کند، یکی از دلایل تمایز این نوشیدنی است.

افزون بر این، به لطف محتوای بالای پتاسیم و منیزیم، این نوشیدنی برای کاهش سدیم اضافی موجود در بدن نیز مناسب است. سدیم می تواند موجب التهاب در بافت های همبند شود.

فواید شیر بادام

فرمولی طبیعی برای تقویت و کاهش درد استخوان‌ها و مفاصل 

شیر بادام یک نوشیدنی گیاهی است که به عنوان جایگزینی طبیعی برای شیر مورد استفاده قرار می گیرد و برای افرادی که به عدم تحمل لاکتوز مبتلا هستند، توصیه می شود. شیر بادام حاوی کلسیم، ویتامین E، و اسیدهای چرب امگا-3 است، که به بهبود گردش خون و فرآیندهای التهابی کمک می کنند.

با گنجاندن شیر بادام در رژیم غذایی خود می توانید به تقویت استخوان ها کمک کنید و همچنین درد عود کننده در مفاصل را کاهش دهید.

فواید هویج

فرمولی طبیعی برای تقویت و کاهش درد استخوان‌ها و مفاصل 

آنتی اکسیدان های موجود در هویج برای پیشگیری از پیری زودرس اندام های بدن بسیار مهم هستند. سطوح بتاکاروتن و همچنین ویتامین های C و E موجود در هویج به حفظ وضعیت خوب رباط ها و تاندون ها و پیشگیری از انحطاط مفاصل کمک می کنند.

افزون بر این، هویج برای گردش خون انسان خوب است، که برای اکسیژن‌رسانی به سلول ها در تمام بافت های بدن اهمیت دارد.

فواید زردچوبه

فرمولی طبیعی برای تقویت و کاهش درد استخوان‌ها و مفاصل 

زردچوبه یک ادویه طبیعی است که بیشتر در درمان سردردها و مشکلات مفاصل به کار گرفته می شود. این به دلیل قدرت کورکومین، ماده فعال موجود در زردچوبه، است. رنگ خاص زردچوبه از کورکومین ناشی می شود و همچنین این ماده به عنوان یک عامل ضد التهاب و آنتی اکسیدان عمل می کند.

مصرف منظم زردچوبه از استخوان ها در برابر فرسایش ناشی از سموم محافظت می کند. همچنین، این کار سدی محافظ در برابر اثرات منفی رادیکال های آزاد ایجاد می کند.

افزون بر این، زردچوبه می تواند با احتباس مایع در بدن مبارزه کند، که این مشکل اغلب با التهاب بیش از اندازه مرتبط است.

روش تهیه این نوشیدنی

روش تهیه این نوشیدنی طبیعی بسیار ساده است. در حقیقت، شما می توانید به راحتی آن را برای محافظت از بدن خود تهیه کنید. تنها باید از مواد تشکیل دهنده با کیفیت و ارگانیک استفاده کنید تا از بیشترین فواید بهره‌مند شوید.

مواد تشکیل دهنده:

یک فنجان (250 میلی لیتر) شیر بادام

یک قاشق چایخوری (5 گرم) پودر زردچوبه

سه عدد هویج

یک قاشق چایخوری (5 گرم) زنجبیل (در صورت تمایل)

یک قاشق غذاخوری (25 گرم) عسل (در صورت تمایل)

روش تهیه:

شیر بادام را در یک دستگاه مخلوط کن ریخته و به همراه هویج خرد شده، زردچوبه و زنجبیل، در صورت استفاده، به خوبی مخلوط کنید تا یک ترکیب نرم بدون هیچ توده ای شکل بگیرد.

در صورت تمایل می توانید با یک قاشق غذاخوری عسل این شیک را شیرین کنید.

حداقل سه بار در هفته این نوشیدنی را مصرف کنید.




museum90

آیا قهوه و کافئین جذب آهن را کاهش می‌دهند؟

کافئین تنها ماده ای نیست که در جذب آهن اختلال ایجاد می کند. پلی فنول های موجود در قهوه و چای به نظر می رسد یکی از مهارکننده های بزرگ جذب آهن هستند. از جمله آنها می توان به اسید کلروژنیک که بیشتر در قهوه، کاکائو و برخی گیاهان دارویی یافت می شود، اشاره کرد.

غذاها و نوشیدنی های حاوی کافئین به یکی از بخش های ثابت بیشتر رژیم های غذایی دنیای مدرن تبدیل شده اند. قهوه در میان محبوب‌ترین گزینه ها قرار دارد. کافئین یک محرک طبیعی است. با این وجود، برخی ادعا می کنند که این ماده در جذب برخی مواد مغذی، مانند آهن، اختلال ایجاد می کند. در نتیجه، به برخی افراد توصیه می شود از مصرف قهوه و کافئین پرهیز کنند. 

آیا قهوه و کافئین جذب آهن را کاهش می‌دهند؟ 

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "هلث لاین"، چندین مطالعه نشان داده اند که قهوه و دیگر نوشیدنی های کافئین‌دار می توانند جذب آهن را کاهش دهند. نتایج یک مطالعه نشان داد که نوشیدن یک فنجان قهوه به همراه همبرگر جذب آهن را تا 39 درصد کاهش می دهد. نوشیدن چای، یکی دیگر از مهارکننده های جذب آهن، با وعده غذایی مشابه جذب آهن را تا 64 درصد کاهش داد.

مطالعه ای دیگر نشان داد که نوشیدن یک فنجان قهوه فوری با وعده غذایی حاوی نان جذب آهن را بین 60 تا 90 درصد کاهش داده است. هرچه قهوه یا چای غلیظ‌تر باشد، جذب آهن نیز هرچه بیشتر کاهش می یابد. با این وجود، به نظر نمی رسد کافئین تنها ماده ای باشد که در جذب آهن اختلال ایجاد می کند. در حقیقت، نتایج یک مطالعه نشان داد که کافئین به تنهایی تنها با 6 درصد از آهن یک وعده غذایی پیوند تشکیل می دهد. با توجه به این درصد پایین، عوامل دیگری باید در جذب آهن تاثیرگذار باشند.

افزون بر این، مصرف منظم قهوه ممکن است بر سطوح ذخایر آهن بدن نیز تاثیرگذار باشد. نتایج یک مطالعه با حضور شرکت کنندگانی مسن نشان داد که مصرف روزانه قهوه با یک درصد فرتین کمتر مرتبط بوده است. فرتین پروتئینی است که سطوح ذخایر آهن را نشان می دهد. با این وجود، باید به این نکته توجه داشته باشید که اثرات قهوه و کافئین بر جذب آهن به زمان مصرف نیز بستگی دارد. به عنوان مثال، نوشیدن قهوه یک ساعت پیش از یک وعده غذایی اثری بر جذب آهن ندارد.

مواد دیگری که بر جذب آهن تاثیرگذار هستند

کافئین تنها ماده ای نیست که در جذب آهن اختلال ایجاد می کند. پلی فنول های موجود در قهوه و چای به نظر می رسد یکی از مهارکننده های بزرگ جذب آهن هستند. از جمله آنها می توان به اسید کلروژنیک که بیشتر در قهوه، کاکائو و برخی گیاهان دارویی یافت می شود، اشاره کرد.

همچنین، تانن هایی که در چای سیاه و قهوه وجود دارند، جذب آهن را کاهش می دهند. این ترکیبات طی فرایند گوارش با آهن پیوند تشکیل داده و جذب این ماده را دشوار می سازند. اثر آنها بر جذب آهن به میزان دوز بستگی دارد، به این معنی که با افزایش محتوای پلی فنول های غذا یا نوشیدنی میزان جذب آهن کاهش می یابد.

نوع وعده غذایی بر جذب آهن تاثیر می گذارد

جذب آهن روندی پیچیده است و تحت تاثیر عوامل غذایی بسیاری قرار می گیرد. شواهد نشان می دهند که نوع غذای مصرفی شما در مقایسه با نوشیدن قهوه یا نوشیدنی های کافئین‌دار اثر بزرگتری بر جذب آهن دارد. برخی انواع مواد غذایی جذب آهن را بهبود می بخشند، در شرایطی که برخی دیگر آن را کاهش می دهند.

نوع آهن مصرفی شما نیز اهمیت دارد. آهن به دو شکل در مواد غذایی یافت می شود که شامل آهن هِم (Heme) و آهن غیر هِم (Non-Heme) می شوند. آهن غیر هِم که بیشتر در مواد غذایی گیاهی یافت می شود، نسبتا ناپایدار است و تحت تاثیر عوامل غذایی بسیاری قرار می گیرد. تنها 2 تا 20 درصد از آهن غیر هِم جذب می شود. در مقابل، آهن هِم که بیشتر در بافت های حیوانی (گوشت قرمز، گوشت ماکیان و غذای دریایی) یافت می شود، از درصد جذب آهن بالاتر بین 15 تا 35 درصد برخوردار است. بر همین اساس است که آهن هِم دست نخورده جذب می شود و تحت تاثیر عوامل غذایی دیگر قرار نمی گیرد.

از این رو، قهوه و نوشیدنی های کافئین‌دار بیشتر احتمال دارد جذب آهن غیر هِم از مواد غذایی گیاهی را کاهش دهند، اما اثر اندکی بر آهن هِم با منشا مواد غذایی حیوانی دارند. افزون بر این، پروتئین حیوانی، ویتامین C و مس در وعده های غذایی می توانند جذب آهن غیر هِم را بهبود ببخشد و اثرات منفی قهوه و نوشیدنی های کافئین‌دار بر جذب آهن را کاهش دهند. در نتیجه، انتخاب های غذایی شما و نوع آهن مصرفی بر اثر مصرف قهوه و نوشیدنی های کافئین‌دار در جذب آهن تاثیرگذار هستند.

آیا باید مصرف قهوه و کافئین را کاهش دهید؟

چندین مطالعه نشان داده اند که قهوه و کافئین با کمبود آهن در افراد سالم مرتبط نیستند و هیچ خطر کمبود آهن را ایجاد نمی کنند. افراد بسیاری از غذای مصرفی خود به میزان کافی آهن دریافت می کنند. دریافت منظم ویتامین C و آهن هِم از منابعی مانند گوشت قرمز، گوشت ماکیان و غذای دریایی می تواند از مهار جذب آهن به واسطه مصرف قهوه و چای پیشگیری کند.

اما زمانی که موضوع مصرف پلی فنول ها در سطوح بسیار بالا مطرح باشد، شرایط این گونه نخواهد بود. گروه های در معرض خطر زنان در سنین باروری، نوزادان و کودکان، افرادی با یک رژیم غذایی ضعیف و محدود، مانند گیاهخواران، و افرادی مبتلا به برخی بیماری ها، مانند بیماری التهابی روده را شامل می شوند. ممکن است نیازی نباشد این افراد به طور کامل مصرف قهوه و کافئین را قطع کنند. در عوض، به افراد در معرض خطر توصیه می شود این نکات مفید را مد نظر قرار دهند:

چای و قهوه را در فواصل بین وعده های غذایی بنوشند.

حداقل یک ساعت پس از مصرف وعده غذایی چای یا قهوه بنوشند.

مصرف آهن هِم از منابعی مانند گوشت قرمز، گوشت ماکیان یا غذای دریایی را افزایش دهند.  

دریافت ویتامین C را در زمان وعده های غذایی افزایش دهند.

مواد غذایی غنی شده با آهن مصرف کنند.

مواد غذایی با محتوای بالای کلسیم، و فیبر مانند غلات کامل را جدا از مواد غذایی سرشار از آهن مصرف کنند.

سخن پایانی

نوشیدنی های کافئین‌دار، مانند قهوه و چای، نشان داده اند که می توانند جذب آهن را کاهش دهند. با این وجود، به نظر می رسد محتوای پلی فنول ها و نه خود کافئین در این زمینه تاثیرگذار است. غذاها و نوشیدنی های کافئین‌دار با کمبود آهن در افراد سالم مرتبط نیستند، زیرا جذب آهن تحت تاثیر عوامل غذایی بسیاری قرار می گیرد. با این وجود، افرادی که در معرض خطر کمبود آهن قرار دارند با پرهیز از مصرف قهوه و چای در زمان وعده های غذایی و انتظار حداقل یک ساعته پس از وعده غذایی برای نوشیدن چای یا قهوه، احتمال خطر را کاهش می دهند.







  • تعداد صفحات :273
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...